بن باقر جواهرى و شيخ الشريعه اصفهانى ، فقه و اصول آموخت و از آقا بزرگ طهرانى و شيخ الشريعه اصفهانى اجازهء روايت گرفت . ( 1 ) پس از درگذشت سيد كاظم طباطبايى يزدى در سال 1337 ق . به بحث ، تدريس و تأليف در سطح خارج پرداخت . پس از وفات سيد ابو الحسن اصفهانى در سال 1365 ق . ، به عنوان يكى از مراجع بزرگ جهان اسلام ظهور كرد . گويند : هنگامى كه مسئوليتهاى سيد ابو الحسن اصفهانى زياد شد ، از مرحوم محمد حسن مظفر در خواست كرد تا به جاى او امامت جماعت را در مسجد هندى - بزرگترين مسجد نجف اشرف - بر عهده گيرد امّا او به عذر آن كه امامت مسجد مسابك را به جاى پدر و برادر بزرگش ، شيخ عبد النبى بر عهده دارد ، از پذيرش آن سرباز زد . گروهى اين پيشنهاد را نشانهء آن مىدانند كه سيد ابو الحسن اصفهانى ميل داشته كه زعامت شيعه پس از او به علَّامه محمد حسن مظفر واگذار شود . همچنانكه ارجاع امور قضايى از سوى آن مرجع به مرحوم مظفر را نشان ديگرى بر اين تمايل دانسته‌اند . ( 2 ) او سرانجام پس از عمرى سرشار از علم و عمل و تقوا و فضيلت در بيستم ربيع الاوّل 1375 ق . در بيمارستان كرخ در بغداد درگذشت و در نجف اشرف به خاك سپرده شد . نگاشته‌هاى مظفر مرحوم علَّامه محمد حسن مظفر آثار علمى ارزشمندى از خود به جاى گذاشته كه در اينجا به آنها اشاره مىكنيم : 1 - درر الفرائد در شرح قواعد الاحكام علَّامه حلَّى ، اين كتاب كه شامل بخش عبادات كتاب علَّامه است در شش جلد نگاشته شده است . 2 - دلائل الصدق ( همين كتاب ) ، اين كتاب را در ردّ ابطال الباطل فضل بن روزبهان نوشته و در بيست و نهم ربيع الثانى 1350 ق . از نگارش آن فراغت يافته است . ( 3 ) آنگونه كه خود مىگويد : دلائل الصدق را از اين جهت نوشته است كه احقاق الحق قاضى نور الله شوشترى را مفصل و طولانى يافته است . ( 4 ) علامهء تهرانى دلائل الصدق را اين گونه توصيف مىكند : دلائل الصدق فى نهج الحق ردّى است بر ابطال الباطل قاضى فضل بن روزبهان كه در 909 ق . از نگارش آن فراغت يافته است . اين كتاب

--> ( 1 ) نقباء البشر ، ج 1 ص 431 . ( 2 ) شرح حال محمد حسن مظفر از محمد طاهر آل شيخ راضى در مقدمهء دلائل الصدق ، چاپ قاهره . ( 3 ) بنگريد به : آخر جلد سوم همين كتاب . ( 4 ) بنگريد به : مقدمهء مؤلف در همين كتاب .